NuTJuNG Up>>>>บทเรียนล้ำค่า
ก้อครึ่งเดือนแล้วอ่ะ คิดถึงนะ
มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังมากมายแหละ
แต่ว่า เริ่มสงสารไดแระล่ะ
เข้ามาทีไรก้อมีแต่เรื่องเศร้าจายทู๊กทีเลย
เอางี๊ละกัน จะพยายามอัพแต่เรื่องดีดีนะ
เผื่อเข้ามาอ่านวันหลังจะได้ไม่เศร้านะ อิอิ
งั้นวันนี้ ขอระบายหน่อยละกันนะ
ทามไมความรักที่ช้านมีให้เพื่อน
ความหวังดีที่ช้านมีให้เพื่อน มันไม่มีประโยชน์เลยหรอวะ
กูก้อขอโทษละกันที่กูเตือนเมิง
ต่อจากนี้ไปกูจะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องของมึงอีก
คบกันไปให้ดีละกัน เมิงโดนกระชากแขนกรูก้อสงสาร
คิดว่าไอ้ต้นมันจะทามรุนแรงกะเมิงก้อเรียกรปภ.ให้
แล้วแมร่งสรุปว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อวาน
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอ แล้วเมื่อวานกูเป็นใครวะ
สงสัยจะเป็นเหมือนหมาตัวนึงมั๊ง
เออ แมร่งมันเลวแค่ไหนมึงก้อรักมัน
รักกันให้ดีนะ ไม่ต้องมาปรึกษาอะไรกรูแล้วทั้งนั้น
กูขอโทษที่กูห่วงมึงมากเกินไป กูเซงว่ะ
กรูทำไมต้องห่วงมึงมากขนาดนี้
กูตอบไม่ได้ กูเชื่อว่าสิ่งที่แสดงออกย่อมสำคัญกว่า
ที่กูทำเฉยชากะเมิงวันนี้ก้อเพราะกูยังทำใจไม่ได้ว่ะ
สัญญาอะไรกะกูไว้ ยังจำได้ป้ะ
เออ สัญญาสำหรับกูมันคงไม่มีความหมายใช่มะ
เพื่อน กรูจะจำคำนี้ไว้นะว่า เพื่อนน่ะมันไม่ใช่แฟน
ความสำคัญความห่วงหามันต่างกันเว้ย
เข้าใจว่ะ ขอบใจจริงๆนะ สำหรับบทเรียนอันล้ำค่า
ความรู้สึกกรูที่เคยให้ไป นับจากวันนี้ไป
ก่อนรักใครต้องให้แน่ใจซะก่อนว่าสิ่งที่เราให้เค้าไปเค้าเห็นค่าไหม
บรรยายซะยาวเหยีด ขอบคุณนะสตอรี่ไทย
นายคือเพื่อนที่รับฟังเราได้เสมอเลย
